Τι σημαίνει αυτοεκτίμηση: Ένα βαθύτερο βλέμμα
Η λέξη αυτοεκτίμηση συχνά ακούγεται απλή, σαν να αφορά μόνο το πόσο “καλά” νιώθει κάποιος με τον εαυτό του. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για ένα πολύ πιο σύνθετο και πολυεπίπεδο ζήτημα, που αγγίζει τις ρίζες της ψυχικής μας υγείας και της προσωπικής μας ιστορίας.
Η αυτοεκτίμηση δεν είναι απλώς “να αγαπάς τον εαυτό σου”. Είναι η εσωτερική αίσθηση αξίας που διαμορφώνεται από τις εμπειρίες, τις σχέσεις και τα μηνύματα που λάβαμε από το περιβάλλον μας. Είναι ο τρόπος με τον οποίον αντιλαμβανόμαστε τις επιτυχίες και τις αποτυχίες μας, αλλά και το πώς ερμηνεύουμε την αποδοχή ή την απόρριψη από τους άλλους.
Το τραύμα πίσω από τη χαμηλή αυτοεκτίμηση
Η χαμηλή αυτοεκτίμηση δεν είναι απλώς μια “αρνητική σκέψη” για τον εαυτό. Συχνά κρύβει βαθιά τραύματα:
Κρύβει παιδικές εμπειρίες απόρριψης ή παραμέλησης. Όταν το παιδί δεν νιώθει ότι λαμβάνει αγάπη και φροντίδα, το εσωτερικεύει ως “δεν αξίζω”.
Κρύβει συνεχής κριτική και συγκρίσεις. Η αίσθηση ότι κάτι ποτέ δεν είναι αρκετό, δημιουργεί ένα μόνιμο αίσθημα ανεπάρκειας.
Κρύβει τραυματικές εμπειρίες όπως
κακοποίηση, απώλεια ή έντονα αρνητικά γεγονότα, που μπορούν να χαράξουν βαθιά την εικόνα του εαυτού.
Επίσης πολλοί γονείς κουβαλούν και τα δικά τους τραύματα, που συχνά τα μεταδίδουν στα παιδιά, είτε άθελά τους, είτε επειδή δεν επιλέγουν πιο υγιείς τρόπους φροντίδας και παροχής ασφάλειας.
Και έτσι λοιπόν καταλήγει κανείς να μην μπορεί να νιώθει ότι αξίζει, ότι ο εαυτός του είναι άξιος, επαρκής, ασφαλής. Συνήθως στην καθημερινότητα λέει στον εαυτό του “Αχ πρέπει να έχω περισσότερη αυτοεκτίμηση” ή “Θα ήθελα να τα βρω με τον εαυτό μου”. Τελικά αυτό που συμβαίνει είναι ότι κάποιος παίρνει αποφάσεις και κάνει επιλογές που επιβεβαιώνουν τους φόβους του και αυτό υπονομεύει περισσότερο την αυτοεκτίμηση και συνεπώς:
- τις σχέσεις μας (πώς επιλέγουμε, πώς οριοθετούμε, πώς διεκδικούμε).
- την επαγγελματική μας πορεία (αν πιστεύουμε ότι αξίζουμε ευκαιρίες).
- τη ψυχική μας ανθεκτικότητα (πώς αντιμετωπίζουμε δυσκολίες και αποτυχίες).
Η καλλιέργεια υγιούς αυτοεκτίμησης δεν είναι εύκολη και γρήγορη διαδικασία, και απαιτεί αυτογνωσία, θεραπευτική εργασία και συνεχή φροντίδα με τον κατάλληλο τρόπο. Που σημαίνει να αναγνωρίσουμε τις ρίζες των τραυμάτων μας, να επεξεργαστούμε τις εμπειρίες που μας καθόρισαν και να μαθαίνουμε να στεκόμαστε με καλοσύνη απέναντι στον εαυτό μας.
Η αυτοεκτίμηση δεν είναι απλώς μια “θετική στάση”. Είναι η βαθιά αίσθηση ότι αξίζουμε, παρά τις ατέλειες και τις δυσκολίες μας. Και όταν αυτή η αίσθηση έχει τραυματιστεί, η θεραπευτική διαδικασία μπορεί να αποκαλύψει πόσο βαθιά ριζώνει το τραύμα και πόσο απελευθερωτική μπορεί να είναι η επούλωσή του.
15/12/2025 – Λίντα Τσέλα / Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια